aklımın iplerini iki rakun yönünde rüzgara bıraktım

biratinyalnizligi:

örselendim ben abi.
içim örselendi. içime duvarlar örmekten örselendim.

"Demeliyiz: biz buradaydık ve umurunda değildik dünyanın, yaşıyorduk gene de
ki en az birkaç kez yaşamalı insan, öğrenmeli çarpışarak çekilmeyi”
— İsmail Kılıçarslan (via hevsler)

sarhosbayan:

zorunda olan kadınlar, herhangi bir şeye. misal; en hüzünlüsü, sevişirken ruhunun o andaymış gibi görünmesini sağlamak zorunda olan kadınlar. içindekileri boşaltmak isteyip -evvela hüznünü- fakat sadece birkaç damla sıvı boşaltmak zorunda kalan kadınlar… 
" evet zorundaydım ama ruhum hala bakire bayım. sevgim bakire. gönlüm bakire. sizi sevmeme izin verin, gitmeyin. "

sarhosbayan:

bana söylenen her kelimenin ardında daha derin bir anlam aradım. evet. üzüntümün tek sebebi her şeyi dibine kadar yaşamayı istemek. yüzeysel hiçbir şey bırakmamak. bırakamamak.

©